Χαλκίδα ελεύθερη

 

📜 7 Απριλίου 1833: Η μέρα που η Χαλκίδα πέρασε στην Ελεύθερη Ελλάδα

Σήμερα, 7 Απριλίου 2026, συμπληρώνονται 193 χρόνια από την ιστορική ημέρα που η Χαλκίδα πέρασε στην Ελεύθερη Ελλάδα.

Χρόνια πολλά στη Χαλκίδα και σε όλη την Εύβοια, με τιμή στη μνήμη, σεβασμό στην ιστορία και περηφάνια για την ελευθερία της.🇬🇷

Τι τιμούμε την«ιστορική παράδοση» της Χαλκίδας και της Εύβοιας στην Ελεύθερη Ελλάδα και της Εύβοιας.

Η απελευθέρωση της Εύβοιας δεν ήταν ένα στιγμιαίο γεγονός ούτε μια απλή συμβολική ημερομηνία. Ήταν το αποτέλεσμα μιας μακράς ιστορικής πορείας, μέσα από αγώνες, θυσίες, διπλωματικές διαπραγματεύσεις και τελικά την πραγματική αποχώρηση των Οθωμανών από τον τόπο μας.

Η ανεξαρτησία της Εύβοιας κατοχυρώθηκε αρχικά σε διπλωματικό επίπεδο στις 3 Φεβρουαρίου 1830, με την υπογραφή του Πρωτοκόλλου του Λονδίνου από τις τρεις Μεγάλες Δυνάμεις της εποχής  τη Μεγάλη Βρετανία, τη Γαλλία και τη Ρωσία. Με το Πρωτόκολλο αυτό ιδρύθηκε το ανεξάρτητο Ελληνικό Κράτος και καθορίστηκαν τα πρώτα σύνορά του, μέσα στα οποία περιλαμβανόταν και η Εύβοια. Από τότε, λοιπόν, η ένταξή της στο ελληνικό κράτος είχε αναγνωριστεί επίσημα.

Ωστόσο, για τους κατοίκους της Χαλκίδας και της Εύβοιας η ελευθερία δεν ήρθε αμέσως. Παρότι η ανεξαρτησία είχε συμφωνηθεί στα χαρτιά, η οθωμανική παρουσία συνεχιζόταν. Η καθυστέρηση οφειλόταν κυρίως στις διαφωνίες σχετικά με την αποζημίωση των οθωμανικών περιουσιών. Έτσι, η πραγματική αποχώρηση των Τούρκων μετατέθηκε για αργότερα, δίνοντας στους Ευβοιώτες την ελευθερία όχι το 1830, αλλά τρία χρόνια μετά.

Η καθοριστική στιγμή ήρθε τον Μάρτιο του 1833. Στις 20 Μαρτίου 1833, ο Ομέρ Πασάς αποχώρησε από τη Χαλκίδα, χωρίς να παραστεί ο ίδιος στην τελετή παράδοσης της πόλης, ορίζοντας στη θέση του τον Χατζή Ισμαήλ Μπέη ως εκπρόσωπό του.

Λίγες ημέρες αργότερα, στις 25 Μαρτίου 1833 με το παλαιό ημερολόγιο, δηλαδή στις 7 Απριλίου 1833 με το νέο ημερολόγιο, πραγματοποιήθηκε η ιστορική παράδοση της Χαλκίδας. Την ημέρα εκείνη έφτασε στην πόλη ο Ιάκωβος Ρίζος Νερουλός, επίτροπος του βασιλιά Όθωνα και Υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων, επιβαίνοντας σε αγγλικό πολεμικό πλοίο και συνοδευόμενος από βαυαρικό στρατιωτικό σώμα. Μαζί του βρισκόταν και ο Άγγλος ναύαρχος Έντμουντ Λάιονς.

Σύμφωνα με τις ιστορικές μαρτυρίες, ο Χατζή Ισμαήλ Μπέης παρέδωσε στον Ιάκωβο Ρίζο Νερουλό τα κλειδιά του κάστρου της Χαλκίδας πάνω σε ασημένιο δίσκο. Η πράξη αυτή σήμαινε το τέλος της οθωμανικής κυριαρχίας στη Χαλκίδα και την οριστική παράδοση της πόλης στο ελληνικό κράτος.

Την ίδια ημέρα αποβιβάστηκε και ο 8ος Βαυαρικός λόχος, ο οποίος ανέλαβε να καταλάβει το φρούριο του Καράμπαμπα. Οι Οθωμανοί το είχαν ήδη εγκαταλείψει από την προηγούμενη νύχτα, και έτσι δεν σημειώθηκε καμία αντίσταση. Η κατάληψη του φρουρίου επιβεβαίωσε ότι η τουρκική εξουσία στην πόλη είχε πλέον λήξει οριστικά.

Οι περιγραφές της εποχής μιλούν για μια ημέρα γεμάτη συγκίνηση και ενθουσιασμό. Πλήθος κόσμου συγκεντρώθηκε για να παρακολουθήσει τη μεγάλη ιστορική στιγμή. Ο Επίσκοπος Ευρίπου Ιάκωβος εκφώνησε λόγο και ευλόγησε το βαυαρικό στράτευμα. Στη συνέχεια, ακολούθησε πορεία προς το φρούριο του Καράμπαμπα, όπου υψώθηκε η ελληνική σημαία μέσα σε ζητωκραυγές και εκδηλώσεις χαράς.

Η διαδικασία ολοκληρώθηκε λίγες ημέρες αργότερα, με την παράδοση της Καρύστου στις 9 Απριλίου 1833, γεγονός που σήμανε και την οριστική λήξη της οθωμανικής εξουσίας σε ολόκληρη την Εύβοια.

Η Χαλκίδα έμεινε κάτω από οθωμανική κυριαρχία για 363 χρόνια. Γι’ αυτό, όταν τιμούμε αυτή την ημέρα, δεν τιμούμε απλώς μια ημερομηνία. Τιμούμε τη στιγμή που η Χαλκίδα και η Εύβοια πέρασαν από την προσδοκία στην πραγματική ελευθερία και τη μνήμη εκείνων που έζησαν και σφράγισαν αυτή τη μεγάλη ιστορική στιγμή.

Η ιστορία δεν είναι για να ξεχνιέται. Είναι για να μας θυμίζει ποιοι είμαστε.

💎Εικόνα

Χαλκίδα, 1835.

Χωροφυλακή και ναυτικό στα πρώτα χρόνια της ελεύθερης Ελλάδας.

Υδατογραφία του Ludwig Köllnberger (Gendarmerie und Marine auf Negroponte, 1835).

Πηγή: Wikimedia Commons / Εθνικό Ιστορικό Μουσείο.

#Χαλκίδα #Εύβοια #7Απριλίου1833 #ΙστορικήΜνήμη #Απελευθέρωση #Ελλάδα #Ιστορία

Λάθος ή λέξη απελευθέρωση, η Εύβοια ποτέ δεν απελεθερώθηκε, εξαγοράστηκε σιγά σιγά επί πολλά χρόνια μετά το 1833,μέχρι περίπου το 1920, εξαγορά είναι η σωστή λέξη

Οι Μεγάλες Δυνάμεις της εποχής εκείνης αρχικά δεν ήθελαν να μας την παραχωρήσουν, η επιμονή όμως του Καποδίστρια, ο οποίος πίστευε ότι κράτος Ελληνικό χωρίς την Εύβοια δεν μπορεί να υφίσταται, έφερε αποτέλεσμα. Χρειάστηκε βέβαια να υπαναχωρήσουμε από την διεκδίκηση της Σάμου, η οποία όμως είχε μια μορφή αυτονομίας.

Οι Τούρκοι πασάδες Χαλκίδας και Καρύστου συνέχισαν να πουλάνε τις δήθεν ιδιοκτησίες τους σε διάφορους δήθεν φιλέλληνες και ορισμένους κυρίως Αλβανούς τάχα ήρωες τεράστιες εκτάσεις γης και δάσους,σχεδόν μέχρι το έτος 1836,Όπως άλλωστε προέβλεπε και το πρωτόκολλο του Λονδίνου.

Εξαιρετικό κείμενο! Είναι συγκλονιστικό να σκέφτεται κανείς εκείνη τη στιγμή στο φρούριο του Καράμπαμπα και την παράδοση των κλειδιών στον Νερουλό. Η ιστορία της Εύβοιας και η τριετής αναμονή από το 1830 έως το 1833 δείχνει πόσο δύσκολα κερδήθηκε η πραγματική ελευθερία μας. Ευχαριστούμε για την υπενθύμιση. Χρόνια πολλά και ελεύθερα.