Πύργος Κορδή, Φρούρια Πελοποννήσου

Η οχύρωση των πόλεων και των διαβάσεων στην Κορινθία θεωρήθηκε αναγκαία σε όλο το διάστημα της μακραίωνης ιστορίας της. 

Έτσι έχουμε φρούρια και οχυρώσεις από την αρχαιότητα ως τον μεσαίωνα και την Τουρκοκρατία. 

Η πόλη της Κορίνθου λόγω της καίριας γεωγραφικής της θέσης κείμενη στην μοναδική πύλη εισόδου για την Πελοπόννησο οχυρώθηκε και έγινε το κέντρο ελέγχου των διαβάσεων για την Αργολίδα, την Αρκαδία και την Αχαΐα. 

Βορειοανατολικά υπήρχαν δύο φρούρια της Οινόης (Σχίνος) και του αρχαίου Πείραιου. Παράλληλα κατά μήκος του Ισθμού ανηγέρθη το περίφημο Εξαμίλιο τείχος στα ύστερα Μυκηναικά χρόνια, ενισχύθηκε κατά την διάρκεια των Περσικών πολέμων και αργότερα κατά την εποχή των Γαλατικών επιδρομών,  ενώ κατά την εποχή του Ιουστινιανού κάλυψε όλο το μήκος του Ισθμού από τον Κορινθιακό ως τον Σαρωνικό κόλπο. 

Το κάστρο του Ακροκορίνθου, το μεγαλύτερο του Μοριά,  λειτούργησε ως οφθαλμός επιβλέπων όλη την Πελοπόννησο. 

Από την εποχή του Σίσυφου, ως την μυκηναική, την κλασική, την μεσαιωνική, την τουρκική και την βενετική, κείμενο καθόλη την βραχώδη μηκοτομή, ενισχυμένο με πύργους και προμαχώνες,  με πάχος τειχών περίπου δύο μέτρα, ήταν ένα τεράστιο αμυντικό έργο. 

Όμως την εποχή της βενετοκρατίας προστέθηκαν  ακόμα δύο φρούρια , αυτό του Καστρακίου δυτικά των λουτρών της Ωραίας Ελένης επί των Ονείων ορέων και  αυτό των  Φορτικίων  ΒΑ του χωριού Σολωμός. 

Ο έλεγχος του Σαρωνικού επιτυγχάνονταν από τα φρούρια της νήσου Οβριού, της Κακής Ράχης του Φραγκολίμανου, του Προφήτη Ηλία του Σοφικού. Της Γενέσεως της Θεοτόκου και της Αγίας Παρασκευής Σοφικού. 

Μια πλειάδα φρουρίων προστάτευε την οδό Κορίνθου, Άργους, Ναυπλίου, όπως αυτό του Αγγελοκάστρου, το Μουντ Εσκουβέ που περιγράφεται στο Χρονικό του Μορέως , ανατολικά του Αγίου Ιωάννη. Το φρούριο Αλαταργιάς κοντά στο Παλαιομονάστηρο της Φανερωμένης και το φρούριο Αμπιδίτσα κοντά στην Κλένια, όπως και του Αγιονορίου που ήλεγχε την κοιλάδα της Κοντοπορείας. 

Επίσης το φρούριο του Αγίου Βασιλείου στο ομώνυμο χωριό και τα δύο φρούρια της Νεμέας, του Πολυφέγγους και του Κουτσίου. 

Την Βόχα και την κεντρική Κορινθία ήλεγχε το φρούριο του Φωκά που κτίστηκε από τους Φράγκους .

Το φρούριο της αρχαίας Θυαμίαςκαι ο πύργος της Ευαγγελίστριας στην Στιμάγκα,  αλλά και τα φρούρια του Ξεροκαστελλίου και του Βασιλικού στην Αρχαία Σικυώνα από την αρχαιότητα. 

Τα φρούρια της Γονούσας, της Τιτάνης και των Μποζικών, αλλά και ο πύργος Λιμικού στο Καστράκι.

Τα φρούρια του Ψαρίου, του Κοκκινόβραχου και του Ασπροκάμπου όπου βρίσκεται μεσαιωνικός πύργος χτισμένος με υλικά αρχαίου οικοδομήματος. 

Στην δυτική Κορινθία έχουμε μια πλειάδα φρουρίων αλλά εκείνο που δεσπόζει είναι ο πύργος του Κορδή στο σημερινό χωριό Πύργος, που ήταν κατοικία του Αλβανού Πέπελι αγά. 

Είναι κατασκευή τριώροφη με τουφεκίστρες και λίθινη κλίμακα. Διέθετε ξύλινη κινητή γέφυρα που επέτρεπε ή όχι την είσοδο. 

Η κοιλάδα του Όλβιου συνέδεε την Ευρωστίνη με την Φενεό και ελεγχόταν από το φρούριο του Ταρσού, γνωστό ως Κάστρο Σφυρών ή κάστρο της Ωριάς .

Αυτή λοιπόν εν συντομία ήταν μία περιήγηση των κάστρων, των πύργων και των φρουρίων της περιοχής μας που μπορεί να μην είναι σε όλους γνωστά .

Στην εικόνα ο πύργος του Κορδή στο χωριό Πύργος Ευρωστίνης.