Το (δικό μου) ποτάμι

🍒🌿

Ω!..αυτό το ποτάμι
κάθε ξημέρωμα
σπάει φράγματα .. πηδά
εμπόδια.. ανοίγει κερκόπορτες
και κατεβαίνει.. κουβαλώντας
νερά αφρισμένα
κλαδιά σπασμένα
καμένους κορμούς
φύλλα ψάρια νερόφιδα
πέτρες... άμμο..
τι να τα κάνεις τόσα
φερτά υλικά..
τι να τα κάνεις τόσα νερά..
πώς να τα τιθασεύσεις
ανάμεσα στις κοίτες
δε γίνεται..σου λέω..
ξεφεύγουν από τα όρια
του χτισμένου κόσμου..
χτυπούν χωρίς έλεος
τα βάθρα της πέτρινης
γέφυρας .. σκαρφαλώνουν
στα πρανή..και νά'σου ..
ο λογισμός να μάχεται
να μη πνιγεί..και σαν
τελειώνει η κατεβασιά
να αρχίζει το ξεδιάλεγμα
💐🌿
αφήνεις τα ψάρια να πάνε
να γεννήσουν..
τα νερόφιδα να βρούνε ταίρι..
τα φύλλα να στείλουν
χαιρετίσματα στους ωκεανούς..
με τους κορμούς χτίζεις καλύβα
για τους οδοιπόρους

και τους αλαφροισκιώτους .
στα κλαδιά απλώνεις
τη βρεγμένη ψυχή σου..
και με την άμμο πλάθεις
ακρογιαλιές δικές σου
για να γράφεις επάνω
ονόματα ημερομηνίες

μηνύματα..
💐
το πρόβλημα..που λες
είναι οι πέτρες..
μεγάλες ή μικρές πέτρες
τετράγωνες ή στρογγυλές
γυαλιστερές ή κοφτερές
άσπρες φαιές γαλάζιες..
πέτρες του χρόνου και του χώρου
πέτρες της θύμησης
της λήθης της λύπης
της χαράς της άρνησης
και της προσμονής..
τι να τις κάνεις τόσες
πέτρες.. πες μου..ντε!
λοιπόν .. δυό επιλογές έχεις ..
ή θα χτίσεις τείχη ψηλά γύρω σου ..
ή θα χτίσεις το νέο σου όνειρο..
εσύ διαλέγεις!
🌿🍒💐
Έγραψε η Ελένη Παπαμιχαήλ για τον ποταμό

Αώο, που διασχίζει την Κόνιτσα, με τους

καταρράκτες των πηγών του χωριού

Αμάραντου...
https://www.youtube.com/watch?v=Yxys2D3XiJc
🌿🍒💐
Καλημερα Κυριακής !

Από Μαρία Αναστόπουλου