Λάκης Ζένιος

Με Τάκη Κλουτσινιώτη και Τάκη; Αδρακτά στο καφενείο του Χρήστου Κάτω Μελίσσι.

• ΒΟΎΛΑ ΓΚΙΟΛΗ

<<Στη Μνήμη του Λάκη Γ. Ζένιου
Αγαπημένε Λάκη μας έφυγες εντελώς ξαφνικά!

Απίστευτο, καθώς προ ημερών χαιρετηθήκαμε ανεβαίνοντας εσύ με τη μηχανή σου, όπως πάντα κ εμείς κατεβαίνοντας από το δρόμο της Κοτζιάς.

 

Χαιρετηθήκαμε, χαμογελαστός και καλοσυνάτος !

Απίστευτο, καθώς προ ημερών συμφωνήσαμε να πιούμε καφέ κ να τα πούμε για το χωριό μας, εκεί στο φούρνο, παρέα με τον Θανάση, όπως πέρισυ.

Τι κρίμα. Καλό σου ταξίδι, Λάκη, στην αγκαλιά του Θεού κ των αγγέλων.  

Θα μας λείψεις, όπως μας λείπουν όλοι οι αγαπημένοι μας συντοπίτες, εκείνοι οι ωραίοι άνθρωποι που μόχθησαν και νοιάστηκαν για τη γη μας κ αγωνίστηκαν για την πρόοδο του χωριού μας!

Κι Εσύ, ένας από αυτούς, τους καλούς συγχωριανούς μας, ενδιαφερόσουν ειλικρινά κ με δράση για την αντιμετώπιση προβλημάτων αλλά κ τους ανθρώπους!

Παντρεμένος με την Ειρήνη Αθανασούλη κ δημιουργήσατε μια όμορφη οικογένεια αποκτώντας δύο κόρες, την Κατερίνα κ τη Ράση με τις δικές τους οικογένειες.

Ο πόνος μεγάλος για την αγαπημένη σου Ειρήνη κ τ αγαπημένα σου κορίτσια.
Εμείς εκφράζουμε τα συλλυπητήρια στην οικογένεια.

Αγαπημένε Λάκη, καλό Παράδεισο!>>

• Από Σωσώ Αντωνοπούλου:

Σε ευχαριστώ Χρήστο!

Ίσως το νερό από το Μελίσσι που βαφτιστήκαμε και ξεδιψάσαμε να φταίει!!!

Οποιος μεγάλωσε με Νεραιδόγιαννους στο ξέφωτο της Αγίας Παρασκευής γιατί να χορέψει με σαλτιμπαγκους;

Η Gioli Voula ας με διορθώσει για τη ορθότητα του μύθου αν είναι μύθος

• Από Χρήστο:

Sotiria Antonopoulou Ο,τι και να είναι κατεγράφει ήδη και πρέπει η Βούλα να συγγράψει ήδη περαιτέρω την ιστορία..

• Από Βούλα Γκιολή:

Sotiria Antonopoulou Σωσώ κ ο μύθος κρύπτες νουν αληθείας….

• Από Βούλα Γκιολή:

Christos Spyridonos Roumeliotis  

Χρήστο μου «φτωχαίνουμε» σιγά σιγά

• Από Χρήστο Ρουμελιώτη:

Gioli Voula η παρακαταθήκη αυτών που φεύγουν δεν χάνεται είναι γραμμένη σε μια άγραφη ιστορία (αφανών ηρώων) είναι ηθική είναι άυλη είναι ανθρώπινη είναι τίμια είναι αυτή που πρέπει σύμφωνη με τους νόμους της φύσης. Έχει λοιπόν άθελά του διασπείρει την σκόνη του και ο αέρας την έχει μεταφέρει σίγουρα σε άλλα μέρη σε άλλους τόπους σε άλλους ανθρώπους όπου ξαφνικά μια καλή βροχή την βοήθησε να εγκατασταθεί σε άλλες καλές ψυχές και να ανθίσει. (παραφράζοντας τον Λουδοβίκο των Ανωγείων πάλι σχετικά με την σκόνη που ο αέρας την εναποθέτει).

Η ψυχή του Λάκη Ζ είναι τα λόγια του που όταν τα άκουσα για πρώτη φορά δια ζώσης και last time / last moment, θα χτυπάνε σαν καμπάνα όχι πένθιμη αλλά χαρούμενη μέσα μου. Φυσικά και στα σχόλια έλαβε παρόμοιες συν+λυπήσεις όπως Βασίλη Μπελεσιώτη Tron Giannik το δικό σου όμορφο λόγο και δεκάδες άλλες συμπατριωτών του. Θα φυλάξω όσες μπορώ τιμής ένεκεν.