Μητέρα μάνα μετά μάνα

Σκέπτομαι μερικές φορές

ότι είναι δυνατόν να ξεσπάσω σε λυγμούς ακόμα και τώρα στα γεράματα όταν φέρνω την εικόνα της μπροστά μου. Ναι έρχονται δάκρυα στα μάτια μου και αυτό είναι μια λύτρωση μια επικοινωνία. Σήμερα έφαγα και πάλι ως συνήθως μόνος. Θα ήθελα τη Γιάννα  να μου κάνει παρέα, όμως..  Έλλειψη της στράφηκα στη μάνα μου. Η εικόνα της μέσα μου ήταν καθαρή. Πήρα μια  από τις φωτογραφίες που έχω σώσει αλλά και από τις αναμνήσεις που μένουν μέσα μου. Άρχισα να γράφω. Η πένα δεν κουράζεται να σχηματίσει νόημα και πάει μόνη της.

Η περηφάνεια του ανέμου ξαδέλφη λέει το τραγούδι εγώ λέω πως η η βελόνα του κεντήματος ήταν της μάνας μου η αδελφή. Η Βασιλική έμεινε για ένα μεγάλο κομμάτι της ζωής της άγνωστη. Τη θυμάμαι στη αυλόπορτα με ένα θλιμμένο βλέμμα να με αποχαιρετά όταν έφευγα μακριά στην άλλη άκρη της Ελλάδας τη Ρόδο την αδελφή της. Αλήθεια πώς το άντεχε αυτό; Το ήθελε; Κανένας δεν την ρώτησε. Ο πατέρας αυτός έπαιρνε τις αποφάσεις με αλλά κριτήρια όχι το συναισθηματικό σίγουρα.

Πέρασε καιρός και συνεχίζω με μια άλλη μάνα την πεθερά μου. Σήμερα 12/6/2025 καθήμενος στην αυλή.

Μερικές φορές με πιάνει το παράπονο για τη μάνα. Για τις μάνες μου. Είναι περίεργο ότι νιώθω να έχω ή να απέκτησα πολλές μάνες. Ναι τώρα τελευταία το σκέφτηκα αυτό. Τρομερό. Ξαφνικά ένιωσα την ανάγκη να αποκαλέσω κάποια γηραιά  γυναίκα μεγαλύτερη κατά τριάντα και χρόνια "μάνα". Η Γιάννα με έχει μάθει να αποκαλώ τη μάνα Μητέρα τη πεθερά μάνα. Τώρα που δεν έχω καμία δεν είσαι δω ρε Γιάννα να σε ρωτήσω. Παρά μάνα; Όχι μετά μάνα ναι έτσι meta-mana. Διάλεξα λοιπόν την πιο στενή συγγενή που έχω την ζώσα αδελφή της πεθεράς μου Γεωργίας Μακρή να την αναφωνήσω επισήμως μάνα έλλειψη άλλης. Στο τραπέζι μου μου έκανε η κόρη της Γιάννα λίγο μετά το Πάσχα 2025.

Σήμερα εδώ που κάθομαι κάτω από την κλιματιστικά της πεθεράς μου το θεωρώ τιμή μου που μας άφησε αυτή την παρακαταθήκη να απολαμβάνουμε τη μοναξιά τα οφέλη τα πλούτη μόνοι μας ή με άλλους. Δεν φαντάζονταν πότε χωρίς τη Γιάννα. Και γω χωρίς αυτήν. Γιατί πραγματικά ζήσαμε φευγάτες ή φευγαλέες μεν αλλά πανέμορφες στιγμές. 

Είναι ζωντανές οι στιγμές της πεθεράς μάνας μου που σκιζόταν  ψήσει κοτόπουλο ή μπριζόλες και να γεμίσει τα ποτήρια κρύα άφθονη μπύρα. Όλα για μας απλά και όμορφα και αξέχαστα. Να μην μας λείψει τίποτα. Που να σκεφθούμε εμείς εγώ δηλαδή τι στερούνταν ή τι κόπο κ χρόνο αφιέρωνε σε μας. Γιατί δεν της περνούσε από το μυαλό ή δεν το ήξερε(;) το καφενείο και την σχόλη.

Και μεις της είχαμε προσφέρει μια ανύποτη χαρά ή τρεις τα εγγονάκια της. Ισοδύναμα για αυτήν και τον άντρα της πατέρα τρεις ζωές. Ναι το κάθε ένα και μια ζωή.

Βλέπω τώρα από μακριά (χρονικά) την τέλεια οργάνωση που είχε καθιερώσει στο νοικοκυριό της τάξη αποθήκευση με ασφάλεια ταξινόμιση απογραφές. Παράδειγμα προς μίμηση πολύ δύσκολο να ακολουθήσει κάποιους με τους σημερινούς ρυθμούς ζωής με την έλλειψη κατάλληλης οικογενειακής κουλτούρας με τις ξεθωριασμένες αξίες παράδοσης τα απομακρυσμένα πρόσωπα τα σόσιαλ και τους εν αναμονή διαδόχους.

Για ο,τι έχει γίνει πες μου αν φταίω εγώ στις λίμνες των ματιών σου να πέσω να πνιγώ.

Λέει ο Λουδοβίκος.. αν κάποτε θελήσεις να ξανάρθεις άσπρα χαλίκια στο δρόμο ρίξε να μην χαθείς..

Βέβαια κάνουμε ό,τι μπορούμε. Χορηγοί αυτής της προσπάθειας τα παιδιά. Σπύρος Χρήστος Ιάσων. Ας είναι καλά. "Αρχιτέκτων" ο Χρηστάκης η αγάπη της γιαγιάς. Αυτός έκανε αρκετά και κάνει. Σε συνεννόηση και οικονομική ισονομία με τα αδέλφια του. Έτσι σήμερα έχουμε ένα σύγχρονο μπάνιο τουαλέτα και πλάκες στα φρέσκαρισμένα δωμάτια. Για να υπάρξει λοιπά ο μπαμπάς.

-Αυλή φρέσκαρισμένα με χρώμα γκρι ανοιχτό και κόλλα σε αναλογία 1:1

- Νομιμότητα καταλύματος 100%

- Αλυσοπρίονο για τις ελιές 

- Χορτοκοπτικό 

- Ηλεκτρική σέγκα Χρήστου 

- Ηλεκτρικό κατσαβίδι. Χρήστου 

- πολλά εργαλεία για κήπο και μαστορεματα κληρονομιά παππού.

- Μια μέρα θα καταγράψω τα πλέον αξιόλογα παραδοσιακά σκεύη της γιαγιάς με φωτογραφία.